Zelfbeeld, onzekerheid en prestatiedruk
✳︎
Zelfbeeld, onzekerheid en prestatiedruk ✳︎
Misschien werkt je kind eindeloos aan een werkstuk dat volgens jou na versie drie toch echt al prachtig was. Misschien begint het liever helemaal niet aan iets nieuws, uit angst dat het niet meteen lukt. Of misschien is een acht geen reden voor trots, maar vooral het bewijs dat er blijkbaar ook twee hele punten níét goed gingen.
Als ouder vertel je hoe graag je zou willen dat je kind zichzelf eens door jouw ogen kon zien. Maar hoe vaak je ook zegt dat het goed genoeg is: die geruststelling lijkt vanbinnen niet echt aan te komen. Het kan pijnlijk en frustrerend zijn om te merken dat jouw woorden de onzekerheid niet zomaar kunnen wegnemen.
Onzekerheid en prestatiedruk kunnen op verschillende manieren zichtbaar worden. Sommige kinderen leggen de lat voortdurend hoog, vergelijken zich met anderen en raken erg van slag wanneer ze een fout maken. Andere kinderen stellen taken uit, vragen steeds om bevestiging of zeggen bij voorbaat dat ze iets toch niet kunnen. Wat eruitziet als gemakzucht, of overdreven perfectionisme, kan vanbinnen een manier zijn om twijfel, of het gevoel niet goed genoeg te zijn op afstand te houden. Wat er precies speelt, onderzoeken we samen.
Ook de omgeving waarin een kind opgroeit kan meespelen. Kinderen voelen vaak goed aan wat thuis, op school en binnen andere relaties belangrijk wordt gevonden. Soms proberen ze niemand teleur te stellen, of verbinden ze hun prestaties ongemerkt aan waardering en erbij horen; ook wanneer niemand ooit letterlijk heeft gezegd dat ze perfect moeten zijn.
Bang zijn om fouten te maken
De lat erg hoog leggen
Veel bevestiging nodig hebben
Zichzelf vaak vergelijken met anderen
Moeilijk trots kunnen zijn op wat goed gaat
Erg teleurgesteld of boos worden als iets niet lukt
Taken uitstellen of vermijden uit angst om te falen
Snel zeggen: ‘Ik kan het toch niet’
Onzeker zijn over zichzelf, het eigen uiterlijk of de eigen mogelijkheden.
Hoe kan begeleiding helpen?
In de begeleiding proberen we perfectionisme of onzekerheid niet simpelweg weg te poetsen. We onderzoeken eerst wat je kind van zichzelf vraagt, wat het vreest wanneer iets niet lukt en waarbij die hoge lat misschien probeert te helpen.
Van daaruit kan ruimte ontstaan om anders naar zichzelf, fouten en verwachtingen te kijken — en om eigenwaarde iets minder afhankelijk te laten zijn van presteren, bevestiging of het oordeel van anderen.